لوستل› دفتر ۳› د هغه کس لخوا د داود علیه السلام له قضاوت څخه تضرع کول› بيت ۲۳۹۸
M3:2398 — این بگفت و گریه در شد های های / تا دل داود بیرون شد ز جای
M3:2398
مانا · به زبانِ تو — ستاسو ژبه · AI
شاکی پس از دعایش، با صدای بلند شروع به گریه کرد و این گریهٔ خالصانه آنقدر تأثیرگذار بود که دل حضرت داوود را به شدت تکان داد و او را تحت تأثیر قرار داد.
این بیت لحظهٔ اوج تأثیرگذاری شاکی بر قاضی، یعنی حضرت داوود، را به تصویر میکشد. در ابیات قبل، مرد فقیر از خداوند میخواهد که همان سوز و گدازی را که در دل اوست، در دل داوود نیز بیفکند تا حقیقت ماجرا بر او آشکار شود. این گریهٔ «های های» صرفاً ابراز غم نیست، بلکه تجلی بیرونی همان دعای درونی است. این اشکها، خالصانه و از سر صدق است و به همین دلیل قدرتی دارد که میتواند قلب یک پیامبر را «از جای بیرون کند».
مولانا در اینجا بر قدرت احساسات صادقانه و تأثیر راز و نیاز حقیقی تأکید میکند. گریهٔ مرد فقیر، استدلال حقوقی او نیست، بلکه سلاح معنوی اوست. این گریه چنان نافذ است که داوود را از جایگاه قاضی بیطرف خارج کرده و او را وادار میکند تا برای کشف حقیقت پنهان ماجرا، به خلوت و نماز پناه ببرد و از «دانای راز» یاری بجوید. این لحظه، نقطه عطفی در داستان است که قضاوت را از سطح ظواهر به عمق حقیقت الهی منتقل میکند.
- های های
- با صدای بلند، زار زار (صدای گریه)
- بیرون شد ز جای
- از جا کنده شد، به شدت متأثر و منقلب شد
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.