لوستل› دفتر ۳› په بلا کې د مومن تېښتې او بې صبرۍ تشبیه په دې ډول چې نخود او نور اړین توکي په دیګ کې جوش کیږي او راځي تر څو بهر ووځي› بيت ۴۱۸۱
M3:4181 — از صفاتش رستهای والله نخست / در صفاتش باز رو چالاک و چست
M3:4181
مانا · به زبانِ تو — ستاسو ژبه · AI
تو در اصل از صفات الهی به وجود آمدهای، پس با اشتیاق و سرعت به سوی همان اصل الهی خود بازگرد و در آن حل شو.
در این بخش از داستان نخود، مولانا به یک اصل عرفانی بنیادین اشاره میکند: بازگشت به اصل. او خطاب به نخود (که نماد انسان سالک است) میگوید که وجود کنونی او از تجلی صفات خداوند سرچشمه گرفته است. همانطور که نخود از خاک و آب و خورشید (که همگی مظاهر صفات الهی هستند) روییده است، انسان نیز از عالم امر و صفات حق پدید آمده است.
بنابراین، فرایند پخته شدن و «مردن» در دیگ سختیها، در واقع یک سفر بازگشت است. این «مرگ» نابودی نیست، بلکه پلی است برای بازگشت به اصل و مبدأ الهی. مولانا انسان را تشویق میکند که این مسیر تحول را نه با ترس و بیصبری، بلکه با چالاکی و اشتیاق طی کند. او باید بداند که با فنا شدن در ارادهٔ حق، به مرتبهای والاتر و به اصل خویش میپیوندد، همانطور که نخود با پخته شدن، تبدیل به غذای انسان و جزئی از وجود او میشود.
- رستهای
- روییدهای، سبز شدهای
- چالاک
- چابک، سریع، زرنگ
- چُست
- سریع، فرز، بیدرنگ
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.