لوستل› دفتر ۳› په بلا کې د مومن تېښتې او بې صبرۍ تشبیه په دې ډول چې نخود او نور اړین توکي په دیګ کې جوش کیږي او راځي تر څو بهر ووځي› بيت ۴۱۸۷
M3:4187 — فعل و قول و صدق شد قوت ملک / تا بدین معراج شد سوی فلک
M3:4187
مانا · به زبانِ تو — ستاسو ژبه · AI
همانطور که غذای مادی به انسان نیرو میدهد، اعمال، کلمات و نیتهای صادقانه به موجودات معنوی (فرشتگان) نیرو میبخشد و سبب عروج و کمال آنها میشود.
این بیت در ادامهٔ تمثیل نخود در دیگ است که نماد تحول و تکامل از طریق رنج است. مولانا توضیح میدهد که همانطور که یک موجود بیجان (گیاه) با خوراک انسان شدن، به سطح بالاتری از هستی (حیات انسانی) ارتقا مییابد، اعمال و گفتار و نیتهای پاک انسان نیز به مرتبهای بالاتر صعود میکنند.
در اینجا، «فعل و قول و صدق» که از انسان صادر میشود، به «قوت» یا خوراک و نیروی «ملک» (فرشته) تبدیل میگردد. این خوراک معنوی، نردبان و وسیلهٔ عروج و معراج فرشته به سوی «فلک» یا مراتب عالیتر وجود است. مولانا با این تصویر، یک چرخهٔ تکاملی را در کل هستی نشان میدهد: جماد به نبات، نبات به حیوان، و حیوان به انسان تبدیل میشود. در مرحلهٔ بعد، ثمرهٔ حیات معنوی انسان - یعنی کردار، گفتار و صدق او - خود به نیرویی برای تکامل موجودات روحانی بدل میشود. این بیت بر ارزش فوقالعادهٔ اعمال انسانی در نظام کیهانی تأکید میکند و نشان میدهد که هر جزء از عالم در یک سفر دائمی برای رشد و تعالی است.
- قوت
- خوراک، غذا، نیروبخش
- ملک
- فرشته
- معراج
- بالا رفتن، نردبان، وسیلهٔ صعود
- فلک
- آسمان، سپهر، عالم بالا
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.