M5:1422 — ای بسا زراق گول بی‌وقوف / از ره مردان ندیده غیر صوف

این بیت، داستان کنیزک و خاتون را به یک نتیجه‌گیری کلی و اخلاقی پیوند می‌زند. همان‌طور که خاتون فقط ظاهر عمل کنیزک (رابطه با خر) را دید و از جزء حیاتی و پنهان آن (کدو) غافل ماند و هلاک شد، بسیاری از سالکان دروغین نیز در مسیر معنوی، تنها به ظواهر امر توجه می‌کنند.

مولانا می‌گوید این افراد «زراق» (ریاکار) و در عین حال «گول» (فریب‌خورده) هستند. آنها با تقلید از ظواهر مردان حق، مانند پوشیدن «صوف» (لباس پشمی که نماد صوفیان بود)، دیگران و خودشان را فریب می‌دهند. آنها گمان می‌کنند که معنویت همین پوستین و آداب ظاهری است و از حقیقت و باطن «راه مردان» که همان تحول درونی، صدق و معرفت است، هیچ درک و تجربه‌ای ندارند. این بیت هشداری است دربارهٔ خطر اکتفا به صورت و غفلت از معنا، که می‌تواند به هلاکت معنوی منجر شود.