M5:1739 — می‌زند جان در جهان آبگون / نعرهٔ یا لیت قومی یعلمون

جلسهٔ 10 — [00:27:21] جهان آبگون: عالم ارواح در مثنوی

مولوی میگه:

ببینید، جان در جهان آبگون. این جهان آبگون یعنی جهان آبگینه صفت یا جهان آب صفت. همون عالم ارواح است. جان در جهان ارواح، جهان آبگون ناله می‌زند، نعره می‌زند که یا لیت قومی یعلمون. یعنی وقتی که به اون مقامات و اون عوالم می‌رسه، میگه ای کاش مردم من، قوم من می‌دانستند که در اینجا چه می‌گذرد و من در چه عالمی به سر می‌برم و از کدورت طبیعت و ثقل طبیعت خودشون رو بیرون می‌آوردند و به این جهان شفاف زلال آبگینه صفت خود رو نزدیک می‌کردند.

جلسهٔ 10 — [00:30:30] جان، عین آگاهی و دانش است

خب تا اینجا این مقدمات رو عرض کردم که اونهایی که ذهنشون به مسائل فلسفی آلوده نشده، اجمالاً بدانند که کسی مثل مولانا هم وقتی که راجع به روح و بدن سخن میگه، چندان فیلسوفانه سخن نمیگه. همین تفکیک رقیق از ثقیل و از غلیظ مورد نظرشه.

شعر بعدی این هستش که: