غزل شمارهٔ ۱۲۴۱

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G1241:1 ما نعره به شب زنیم و خاموشتا درنرود درون هر گوش
2. G1241:2 تا بو نبرد دماغ هر خامبر دیگ وفا نهیم سرپوش
3. G1241:3 بخلی نبود ولی نشایداین شهره گلاب و خانه موش
4. G1241:4 شب آمد و جوش خلق بنشستبرخیز کز آن ماست سرجوش
5. G1241:5 امشب ز تو قدر یافت و عزتبر دوش ز کبر می‌زند دوش
6. G1241:6 یک چند سماع گوش کردیمبردار سماع جان بی‌هوش
7. G1241:7 ای تن دهنت پر از شکر شدپیشت گله نیست هیچ مخروش
8. G1241:8 ای چنبر دف رسن گسستیبا چرخه و دلو و چاه کم کوش
9. G1241:9 چون گشت شکار شیر جانیبیزار شد از شکار خرگوش
10. G1241:10 خرگوش که صورتند بی‌جانگرمابه پر از نگار منقوش
11. G1241:11 با نفس حدیث روح کم گویوز ناقه مرده شیر کم دوش
12. G1241:12 از شر بگریز یار شب باشکاندر سر شب نهند شب پوش
13. G1241:13 تا صبح وصال دررسیدندرکش شب تیره را در آغوش
14. G1241:14 از یاد لقای یار بی‌خواباز خواب شدستمان فراموش
15. G1241:15 شب چتر سیاه دان و با وینعره دهلست و بانک چاووش
16. G1241:16 این فتنه به هر دمی فزونستامشب بترست عشق از دوش
17. G1241:17 شب چیست نقاب روی مقصودکای رحمت و آفرین بر آن روش
18. G1241:18 هین طبلک شب روان فروکوبزیرا که سوار شد سیاووش

ganjoor: sh1241 · public domain