غزل شمارهٔ ۱۷۵۱

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G1751:1 تشنهٔ خویش کن مده آبمعاشق خویش کن ببر خوابم
2. G1751:2 تا شب و روز در نماز آیمای خیال خوش تو محرابم
3. G1751:3 گر خیال تو در فنا یابمدر زمان سوی مرگ بشتابم
4. G1751:4 بر امید خیال گوهر توجاذب هر مسی چو قلابم
5. G1751:5 بر امید مسبب‌الاسبابرهزن کاروان اسبابم
6. G1751:6 رحمتی آر و پادشاهی کنکاین فراق تو بر نمی‌تابم
7. G1751:7 زان همی‌گردم و همی‌نالمکه بر آب حیات دولابم
8. G1751:8 زان چو روزن گشاده‌ام دل و چشمکه توی آفتاب و مهتابم
9. G1751:9 آن زمانی که نام تو شنوممست گردند نام و القابم
10. G1751:10 آن زمانی که آتش تو رسدبجهد این دل چو سیمابم
11. G1751:11 بس کن از گفت کز غبار سخنخود سخن‌بخش را نمی‌یابم

ganjoor: sh1751 · public domain