غزل شمارهٔ ۱۸۳۲

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G1832:1 مانده شده‌ست گوش من از پی انتظار آنکز طرفی صدای خوش دررسدی ز ناگهان
2. G1832:2 خوی شده‌ست گوش را گوش ترانه نوش راکو شنود سماع خوش هم ز زمین هم آسمان
3. G1832:3 فرع سماع آسمان هست سماع این زمینو آنک سماع تن بود فرع سماع عقل و جان
4. G1832:4 نعره رعد را نگر چه اثر است در شجرچند شکوفه و ثمر سر زده اندر آن فغان
5. G1832:5 بانگ رسید در عدم گفت عدم بلی نعممی نهم آن طرف قدم تازه و سبز و شادمان
6. G1832:6 مستمع الست شد پای دوان و مست شدنیست بد او و هست شد لاله و بید و ضیمران

ganjoor: sh1832 · public domain