غزل شمارهٔ ۲۱۰۹

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G2109:1 ای تو پناه همه روز محنبازسپردم به تو من خویشتن
2. G2109:2 قلزم مهری که کناریش نیستقطره آن الفت مرد است و زن
3. G2109:3 شیر دهد شیر به اطفال خویششاه بگوید به گدا کیمسن
4. G2109:4 بلک شود آتش دایه خلیلسرمه یعقوب شود پیرهن
5. G2109:5 نور بد و شد بصر از آفتابآب بنوشد ز ثری یاسمن
6. G2109:6 بلک کشد از بت سنگین غذابا همه کفرش به عبادت شمن
7. G2109:7 قهر کند دایگی از لطف توزهر دهد دایه چو آری تو فن
8. G2109:8 گردد ابریشم بر کرم گورحله شود بر تن مؤمن کفن
9. G2109:9 بس کن از این شرح و خمش کن که تابلبل جان خطبه کند بر فنن

ganjoor: sh2109 · public domain