غزل شمارهٔ ۲۱۹۵

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G2195:1 خوش خرامان می‌روی ای جان جان بی‌من مروای حیات دوستان در بوستان بی‌من مرو
2. G2195:2 ای فلک بی‌من مگرد و ای قمر بی‌من متابای زمین بی‌من مروی و ای زمان بی‌من مرو
3. G2195:3 این جهان با تو خوش است و آن جهان با تو خوش استاین جهان بی‌من مباش و آن جهان بی‌من مرو
4. G2195:4 ای عیان بی‌من مدان و ای زبان بی‌من مخوانای نظر بی‌من مبین و ای روان بی‌من مرو
5. G2195:5 شب ز نور ماه روی خویش را بیند سپیدمن شبم تو ماهِ من بر آسمان بی‌من مرو
6. G2195:6 خار ایمن گشت ز آتش در پناه لطف گلتو گلی من خار تو در گلستان بی‌من مرو
7. G2195:7 در خم چوگانت می‌تازم چو چشمت با من استهمچنین در من نگر بی‌من مران بی‌من مرو
8. G2195:8 چون حریف شاه باشی ای طرب بی‌من منوشچون به بام شه روی ای پاسبان بی‌من مرو
9. G2195:9 وای آن کس کو در این ره بی‌نشان تو رودچو نشان من توی ای بی‌نشان بی‌من مرو
10. G2195:10 وای آن کو اندر این ره می‌رود بی‌دانشیدانش راهَم توی ای راه‌دان بی‌من مرو
11. G2195:11 دیگرانت عشق می‌خوانند و من سلطان عشقای تو بالاتر ز وهم این و آن بی‌من مرو

ganjoor: sh2195 · public domain