غزل شمارهٔ ۲۳۵۲

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G2352:1 یک جام ز صد هزار جان بهبرخیز و قماش ما گرو نه
2. G2352:2 ما از خود خویش توبه کردیمما هیچ نمی‌رویم از این ده
3. G2352:3 یک رنگ کند شراب ما راتا هر دو یکی شود که و مه
4. G2352:4 درویش ز خویشتن تهی شدپر ده تو شراب فقر پر ده
5. G2352:5 برخیز و به زه کن آن کمان راماییم کمان و باده چون زه
6. G2352:6 برجای بماند عقل پرفعلاین است سزای پیر فربه
7. G2352:7 ما غم نخوریم خود کی دیده‌ستتو بار کشی و او کند عه
8. G2352:8 بگریز ز غم به سوی شه رووز خانه عاریت برون جه

ganjoor: sh2352 · public domain