غزل شمارهٔ ۲۴۷۹

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G2479:1 پیش از آنک از عدم کرد وجودها سریبی ز وجود وز عدم باز شدم یکی دری
2. G2479:2 بی‌مه و سال سال‌ها روح زده‌ست بال‌هانقطه روح لم یزل پاک روی قلندری
3. G2479:3 آتش عشق لامکان سوخته پاک جسم و جانگوهر فقر در میان بر مثل سمندری
4. G2479:4 خود خورد و فزون شود آنک ز خود برون شودسیمبری که خون شود از بر خود خورد بری
5. G2479:5 کوره دل درآ ببین زان سوی کافری و دینزر شده جان عاشقان عشق دکان زرگری
6. G2479:6 چهره فقر را فدا فقر منزه از رداکز رخ فقر نور شد جمله ز عرش تا ثری
7. G2479:7 مست ز جام شمس دین میکده الست بینصد تبریز را ضمین از غم آب و آذری

ganjoor: sh2479 · public domain