غزل شمارهٔ ۲۵۲۹

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G2529:1 ایا نزدیک جان و دل چنین دوری روا داریبه جانی کز وصالت زاد مهجوری روا داری
2. G2529:2 گرفتم دانه تلخم نشاید کشت و خوردن راتو با آن لطف شیرین کار این شوری روا داری
3. G2529:3 تو آن نوری که دوزخ را به آب خود بمیرانیمرا در دل چنین سوزی و محروری روا داری
4. G2529:4 اگر در جنت وصلت چو آدم گندمی خوردممرا بی‌حله وصلت بدین عوری روا داری
5. G2529:5 مرا در معرکه هجران میان خون و زخم جانمثال لشکر خوارزم با غوری روا داری
6. G2529:6 مرا گفتی تو مغفوری قبول قبله نوریچنین تعذیب بعد از عفو و مغفوری روا داری
7. G2529:7 مها چشمی که او روزی بدید آن چشم پرنورتبه زخم چشم بدخواهان در او کوری روا داری
8. G2529:8 جهان عشق را اکنون سلیمان بن داوودیمعاذالله که آزار یکی موری روا داری
9. G2529:9 تو آن شمسی که نور تو محیط نورها گشته‌ستسوی تبریز واگردی و مستوری روا داری

ganjoor: sh2529 · public domain