غزل شمارهٔ ۲۸۳۰

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G2830:1 هله پاسبان منزل تو چگونه پاسبانیکه ببرد رخت ما را همه دزد شب نهانی
2. G2830:2 بزن آب سرد بر رو بجه و بکن علالاکه ز خوابناکی تو همه سود شد زیانی
3. G2830:3 که چراغ دزد باشد شب و خواب پاسبانانبه دمی چراغشان را ز چه رو نمی‌نشانی
4. G2830:4 بگذار کاهلی را چو ستاره شب‌روی کنز زمینیان چه ترسی که سوار آسمانی
5. G2830:5 دو سه عوعو سگانه نزند ره سوارانچه برد ز شیر شرزه سگ و گاو کاهدانی
6. G2830:6 سگ خشم و گاو شهوت چه زنند پیش شیریکه به بیشهٔ حقایق بدرد صف عیانی
7. G2830:7 نه دو قطره آب بودی که سفینه‌ای و نوحیبه میان موج طوفان چپ و راست می‌دوانی
8. G2830:8 چو خدا بود پناهت چه خطر بود ز راهتبه فلک رسد کلاهت که سر همه سرانی
9. G2830:9 چه نکو طریق باشد که خدا رفیق باشدسفر درشت گردد چو بهشت جاودانی
10. G2830:10 تو مگو که ارمغانی چه برم پی نشانیکه بس است مهر و مه را رخ خویش ارمغانی
11. G2830:11 تو اگر روی و گر نی بدود سعادت توهمه کار برگزارد به سکون و مهربانی
12. G2830:12 چو غلام توست دولت کندت هزار خدمتکه ندارد از تو چاره وگرش ز در برانی
13. G2830:13 تو بخسپ خوش که بختت ز برای تو نخسپدتو بگیر سنگ در کف که شود عقیق کانی
14. G2830:14 به فلک برآ چو عیسی ارنی بگو چو موسیکه خدا تو را نگوید که خموش لن ترانی
15. G2830:15 خمش ای دل و چه چاره سر خم اگر بگیریدل خنب برشکافد چو بجوشد این معانی
16. G2830:16 دو هزار بار هر دم تو بخوانی این غزل رااگر آن سوی حقایق سَیَران او بدانی

ganjoor: sh2830 · public domain