غزل شمارهٔ ۲۸۴۵

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G2845:1 بت من به طعنه گوید چه میان ره فتادیصنما چرا نیفتم ز چنان میی که دادی
2. G2845:2 صنما چنان فتادم که به حشر هم نخیزمچو چنان قدح گرفتی سر مشک را گشادی
3. G2845:3 شده‌ام خراب لیکن قدری وقوف دارمکه سرم تو برگرفتی به کنار خود نهادی
4. G2845:4 صنما ز چشم مستت که شرابدار عشق استبدهی می و قدح نی چه عظیم اوستادی
5. G2845:5 کرم تو است این هم که شراب برد عقلمکه اگر به عقل بودی شکافدی ز شادی
6. G2845:6 قدحی به من بدادی که همی‌زنم دو دستککه به یک قدح برستم ز هزار بی‌مرادی
7. G2845:7 به دو چشم شوخ مستت که طرب بزاد از ویکه تو روح اولینی و ز هیچ کس نزادی

ganjoor: sh2845 · public domain