غزل شمارهٔ ۲۹۲۴

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G2924:1 آه از عشق جمال حوره‌ایکو گرفت از عاشقانش دوره‌ای
2. G2924:2 زندگیِ نوبه‌نو از کشتنشصحتی تازه شد از رنجوره‌ای
3. G2924:3 گر گهر داری ببین حال مرادر تک دریا ز دریا دوره‌ای
4. G2924:4 گفتم: ای عقلم کجایی؟ عقل گفت:«چون شدم مِی، چون کنم انگوره‌ای؟!»
5. G2924:5 جان بسوز و سرمه کن خاکسترشتا نمانَد در دو عالم کوره‌ای
6. G2924:6 تا کند جان‌های بی‌جان در سماعگرد آن شهد ازل زنبوره‌ای
7. G2924:7 تا کند آن شمس تبریزی به حقجمله ویران‌هات را معموره‌ای

ganjoor: sh2924 · public domain