غزل شمارهٔ ۳۲۱

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G321:1 آن خواجه را از نیم شب بیماریی پیدا شده‌ستتا روز بر دیوار ما بی‌خویشتن سر می‌زده‌ست
2. G321:2 چرخ و زمین گریان شده وز ناله‌اش نالان شدهدم‌های او سوزان شده گویی که در آتشکده‌ست
3. G321:3 بیماریی دارد عجب نی درد سر نی رنج تبچاره ندارد در زمین کز آسمانش آمده‌ست
4. G321:4 چون دید جالینوس را نبضش گرفت و گفت اودستم بهل دل را ببین رنجم برون قاعده‌ست
5. G321:5 صفراش نی سوداش نی قولنج و استسقاش نیزین واقعه در شهر ما هر گوشه‌ای صد عربده‌ست
6. G321:6 نی خواب او را نی خورش از عشق دارد پرورشکاین عشق اکنون خواجه را هم دایه و هم والده‌ست
7. G321:7 گفتم خدایا رحمتی کآرام گیرد ساعتینی خون کس را ریخته‌ست نی مال کس را بستده‌ست
8. G321:8 آمد جواب از آسمان کو را رها کن در همانکاندر بلای عاشقان دارو و درمان بیهدست
9. G321:9 این خواجه را چاره مجو بندش منه پندش مگوکان جا که افتادست او نی مفسقه نی معبده‌ست
10. G321:10 تو عشق را چون دیده‌ای از عاشقان نشنیده‌ایخاموش کن افسون مخوان نی جادوی نی شعبده‌ست
11. G321:11 ای شمس تبریزی بیا ای معدن نور و ضیاکاین روح باکار و کیا بی‌تابش تو جامدست

ganjoor: sh321 · public domain