غزل شمارهٔ ۳۲۹

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G329:1 بیایید بیایید که گلزار دمیده‌ستبیایید بیایید که دلدار رسیده‌ست
2. G329:2 بیارید به یک بار همه جان و جهان رابه خورشید سپارید که خوش تیغ کشیده‌ست
3. G329:3 بر آن زشت بخندید که او ناز نمایدبر آن یار بگریید که از یار بریده‌ست
4. G329:4 همه شهر بشورید چو آوازه درافتادکه دیوانه دگربار ز زنجیر رهیده‌ست
5. G329:5 چه روزست و چه روزست چنین روز قیامتمگر نامه اعمال ز آفاق پریده‌ست
6. G329:6 بکوبید دهل‌ها و دگر هیچ مگوییدچه جای دل و عقلست که جان نیز رمیده‌ست

ganjoor: sh329 · public domain