غزل شمارهٔ ۴۶۲

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G462:1 یوسف کنعانیم روی چو ماهم گواستهیچ کس از آفتاب خط و گواهان نخواست
2. G462:2 سرو بلندم تو را راست نشانی دهمراستتر از سروقد نیست نشانی راست
3. G462:3 هست گواه قمر چستی و خوبی و فرشعشعه اختران خط و گواه سماست
4. G462:4 ای گل و گلزارها کیست گواه شمابوی که در مغزهاست رنگ که در چشم‌هاست
5. G462:5 عقل اگر قاضیست کو خط و منشور اودیدن پایان کار صبر و وقار و وفاست
6. G462:6 عشق اگر محرم است چیست نشان حرمآنک به جز روی دوست در نظر او فناست
7. G462:7 عالم دون روسپیست چیست نشانی آنآنک حریفیش پیش و آن دگرش در قفاست
8. G462:8 چونک به راهش کند آن به برش درکشدبوسه او نه از وفاست خلعت او نه از عطاست
9. G462:9 چیست نشانی آنک هست جهانی دگرنو شدن حال‌ها رفتن این کهنه‌هاست
10. G462:10 روز نو و شام نو باغ نو و دام نوهر نفس اندیشه نو نوخوشی و نوغناست
11. G462:11 نو ز کجا می‌رسد کهنه کجا می‌رودگر نه ورای نظر عالم بی‌منتهاست
12. G462:12 عالم چون آب جوست بسته نماید ولیکمی‌رود و می‌رسد نو نو این از کجاست
13. G462:13 خامش و دیگر مگو آنک سخن بایدشاصل سخن گو بجو اصل سخن شاه ماست
14. G462:14 شاه شهی بخش جان مفخر تبریزیانآنک در اسرار عشق همنفس مصطفاست

ganjoor: sh462 · public domain