دیوان شمس› غزل ۴۷۴ → مخکنۍ · راتلونکې ←
دیوان شمس · G474 · ۱۱ بيتونه
غزل شمارهٔ ۴۷۴
هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.
- G474:1 ز عشق روی تو روشن دل بنین و بناتبیا که از تو شود سیئاتهم حسنات
- G474:2 خیال تو چو درآید به سینه عاشقدرون خانه تن پر شود چراغ حیات
- G474:3 دود به پیش خیالت خیالهای دگرچنانک خاطر زندانیان به بانگ نجات
- G474:4 به گرد سنبل تو جانها چو مور و ملخکه تا ز خرمن لطفت برند جمله زکات
- G474:5 به مردهای نگری صد هزار زنده شودخنک کسی که از آن یک نظر بیافت برات
- G474:6 زهی شهی که شهان بر بساط شطرنجتبه خانه خانه دوند از گریزخانه مات
- G474:7 کدام صبح که عشقت پیالهای آردز خواب برجهد این بخت خفته گویدهات
- G474:8 فرودود ز فلک مه به بوی این بادهبگویدم که مرا نیز گویمش هیهات
- G474:9 طرب که از تو نباشد بیات میگرددبیار جام که جان آمدم ز عشق بیات
- G474:10 به پیش دیده من باش تا تو را بینمکه سیر مینشود دیده من از آیات
- G474:11 ندانم از سرمستیست شمس تبریزیکه بر لبت زدهام بوسهها و یا بر پات
ganjoor: sh474 · public domain