غزل شمارهٔ ۵۷۹

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G579:1 دگرباره سر مستان ز مستی در سجود آمدمگر آن مطرب جان‌ها ز پرده در سرود آمد
2. G579:2 سراندازان و جانبازان دگرباره بشوریدندوجود اندر فنا رفت و فنا اندر وجود آمد
3. G579:3 دگرباره جهان پر شد ز بانگ صور اسرافیلامین غیب پیدا شد که جان را زاد و بود آمد
4. G579:4 ببین اجزای خاکی را که جان تازه پذرفتندهمه خاکیش پاکی شد زیان‌ها جمله سود آمد
5. G579:5 ندارد رنگ آن عالم ولیک از تابه دیدهچو نور از جان رنگ آمیز این سرخ و کبود آمد
6. G579:6 نصیب تن از این رنگست نصیب جان از این لذتازیرا ز آتش مطبخ نصیب دیگ دود آمد
7. G579:7 بسوز ای دل که تا خامی نیاید بوی دل از توکجا دیدی که بی‌آتش کسی را بوی عود آمد
8. G579:8 همیشه بوی با عودست نه رفت از عود و نه آمدیکی گوید که دیر آمد یکی گوید که زود آمد
9. G579:9 ز صف نگریخت شاهنشه ولی خود و زره پرده‌ستحجاب روی چون ماهش ز زخم خلق خود آمد

ganjoor: sh579 · public domain