غزل شمارهٔ ۹۳۳

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G933:1 میان باغ گل سرخ‌های و هو داردکه بو کنید دهان مرا چه بو دارد
2. G933:2 به باغ خود همه مستند لیک نی چون گلکه هر یکی به قدح خورد و او سبو دارد
3. G933:3 چو سال سال نشاطست و روز روز طربخنک مرا و کسی را که عیش خو دارد
4. G933:4 چرا مقیم نباشد چو ما به مجلس گلکسی که ساقی باقی ماه رو دارد
5. G933:5 به باغ جمله شراب خدای می‌نوشنددر آن میانه کسی نیست کو گلو دارد
6. G933:6 عجایبند درختانش بکر و آبستنچو مریمی که نه معشوقه و نه شو دارد
7. G933:7 هزار بار چمن را بسوخت و بازآراستچه عشق دارد با ما چه جست و جو دارد
8. G933:8 وجود ما و وجود چمن بدو زنده‌ستزهی وجود لطیف و ظریف کو دارد
9. G933:9 چراست خار سلحدار و ابر روی ترشز رشک آن که گل سرخ صد عدو دارد
10. G933:10 چو آینه‌ست و ترازو خموش و گویا یارز من رمیده که او خوی گفت و گو دارد

ganjoor: sh933 · public domain