غزل شمارهٔ ۹۴۳

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G943:1 نماز شام چو خورشید در غروب آیدببندد این ره حس راه غیب بگشاید
2. G943:2 به پیش درکند ارواح را فرشته خواببه شیوه گله بانی که گله را پاید
3. G943:3 به لامکان به سوی مرغزار روحانیچه شهرها و چه روضاتشان که بنماید
4. G943:4 هزار صورت و شخص عجب ببیند روحچو خواب نقش جهان را از او فروساید
5. G943:5 هماره گویی جان خود مقیم آن جا بودنه یاد این کند و نی ملالش افزاید
6. G943:6 ز بار و رخت که این جا بر آن همی‌لرزیددلش چنان برهد که غمیش نگزاید

ganjoor: sh943 · public domain