غزل شمارهٔ ۹۶۷

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G967:1 رسم نو بین که شهریار نهادقبله مان سوی شهر یار نهاد
2. G967:2 نقد عشاق را عیار نبوداو ز کان کرم عیار نهاد
3. G967:3 گل صدبرگ برگ عیش بساختروی سوی بنفشه زار نهاد
4. G967:4 هر که را چون بنفشه دید دوتاکرد یکتا و در شمار نهاد
5. G967:5 بی دلان را چو دل گرفت به برسرکشان را چو سر خمار نهاد
6. G967:6 منتظر باش و چشم بر در دارکو نظر را در انتظار نهاد
7. G967:7 غم او را کنار گیر که غمروی بر روی غمگسار نهاد
8. G967:8 کس چه داند که گلشن رخ اوبر دل بی‌دلم چه خار نهاد
9. G967:9 از دل بی‌دلم قرار مجویکاندر او درد بی‌قرار نهاد
10. G967:10 آهوان صید چشم او گشتندچونک رو جانب شکار نهاد
11. G967:11 آن زره موی در کمان ز کمینتیرهای زره گذار نهاد
12. G967:12 خویشتن را چو در کنار گرفتخلق را دور و برکنار نهاد
13. G967:13 رحمتش آه عاشقان بشنیدآهشان را بس اعتبار نهاد
14. G967:14 در عنایات خویششان بکشیدجرمشان را به جای کار نهاد
15. G967:15 نور عشاق شمس تبریزینور در دیده شمس وار نهاد

ganjoor: sh967 · public domain