لوستل› دفتر ۳› برخه ۴ → مخکنۍ · راتلونکې ←
بخش ۴ - بازگشتن به حکایت پیل
د فیل کیسې ته ورګرځېدل
- M3:138 گفت ناصح بشنوید این پند منتا دل و جانتان نگردد ممتحن
- M3:139 با گیاه و برگها قانع شویددر شکار پیلبچگان کم روید
- M3:140 من برون کردم ز گردن وام نصحجز سعادت کی بود انجام نصح
- M3:141 من به تبلیغ رسالت آمدمتا رهانم مر شما را از ندم
- M3:142 هین مبادا که طمع رهتان زندطمع برگ از بیخهاتان بر کند
- M3:143 این بگفت و خیربادی کرد و رفتگشت قحط و جوعشان در راه زفت
- M3:144 ناگهان دیدند سوی جادهایپور پیلی فربهی نو زادهای
- M3:145 اندر افتادند چون گرگان مستپاک خوردندش فرو شستند دست
- M3:146 آن یکی همره نخورد و پند دادکه حدیث آن فقیرش بود یاد
- M3:147 از کبابش مانع آمد آن سخنبخت نو بخشد تو را عقل کهن
- M3:148 پس بیفتادند و خفتند آن همهوان گرسنه چون شبان اندر رمه
- M3:149 دید پیلی سهمناکی میرسیداولاً آمد سوی حارس دوید
- M3:150 بوی میکرد آن دهانش را سه بارهیچ بویی زو نیامد ناگوار
- M3:151 چند باری گرد او گشت و برفتمر ورا نازرد آن شهپیل زفت
- M3:152 مر لب هر خفتهای را بوی کردبوی میآمد ورا زان خفته مرد
- M3:153 از کباب پیلزاده خورده بودبر درانید و بکشتش پیل زود
- M3:154 در زمان او یک به یک را زان گروهمیدرانید و نبودش زان شکوه
- M3:155 بر هوا انداخت هر یک را گزافتا همیزد بر زمین میشد شکاف
- M3:156 ای خورندهٔ خون خلق از راه بردتا نه آرد خون ایشانت نبرد
- M3:157 مال ایشان خون ایشان دان یقینزانک مال از زور آید در یمین
- M3:158 مادر آن پیلبچگان کین کَشدپیل بچهخواره را کیفر کُشد
- M3:159 پیلبچه میخوری ای پارهخوارهم بر آرد خصم پیل از تو دمار
- M3:160 بوی رسوا کرد مکر اندیش راپیل داند بوی طفل خویش را
- M3:161 آنک یابد بوی حق را از یمنچون نیابد بوی باطل را ز من
- M3:162 مصطفی چون برد بوی از راه دورچون نیابد از دهان ما بخور
- M3:163 هم بیابد لیک پوشاند ز مابوی نیک و بد بر آید بر سما
- M3:164 تو همیخسپی و بوی آن حراممیزند بر آسمانِ سبزفام
- M3:165 همره انفاس زشتت میشودتا به بوگیران گردون میرود
- M3:166 بوی کبر و بوی حرص و بوی آزدر سخن گفتن بیاید چون پیاز
- M3:167 گر خوری سوگند من کی خوردهاماز پیاز و سیر تقوی کردهام
- M3:168 آن دمِ سوگند، غمازی کندبر دماغ همنشینان بر زند
- M3:169 پس دعاها رد شود از بوی آنآن دل کژ مینماید در زبان
- M3:170 اخسؤا آید جواب آن دعاچوب رد باشد جزای هر دغا
- M3:171 گر حدیثت کژ بود معنیت راستآن کژی لفظ مقبول خداست