لوستل› دفتر ۳› برخه ۹ → مخکنۍ · راتلونکې ←
بخش ۹ - قصهٔ اهل سبا و طاغی کردن نعمت ایشان را و در رسیدن شومی طغیان و کفران در ایشان و بیان فضیلت شکر و وفا
د سبا خلکو کیسه او د نعمت لخوا د هغوی سرکشي او په هغوی کې د سرکشۍ او ناشکرۍ شوموالی راتلل او د شکر او وفا فضیلت بیانول
- M3:282 تو نخواندی قصهٔ اهل سبایا بخواندی و ندیدی جز صدا
- M3:283 از صدا آن کوه خود آگاه نیستسوی معنی هوشِ کُه را، راه نیست
- M3:284 او همی بانگی کند بی گوش و هوشچون خمُش کردی تو، او هم شد خموش
- M3:285 داد حق اهل سبا را بس فراغصد هزاران قصر و ایوانها و باغ
- M3:286 شکر آن نگزاردند آن بد رگاندر وفا بودند کمتر از سگان
- M3:287 مر سگی را لقمهٔ نانی ز درچون رسد بر در همیبندد کمر
- M3:288 پاسبان و حارس در میشودگرچه بر وی جور و سختی میرود
- M3:289 هم بر آن در باشدش باش و قرارکفر دارد کرد غیری اختیار
- M3:290 ور سگی آید غریبی روز و شبآن سگانش میکنند آن دم ادب
- M3:291 که برو آنجا که اول منزل استحق آن نعمت گروگان دل است
- M3:292 میگزندش که «برو بر جای خویشحق آن نعمت فرو مگذار بیش»
- M3:293 از در دل و اهل دل آب حیاتچند نوشیدی و وا شد چشمهات
- M3:294 بس غذای سکر و وجد و بیخودیاز در اهل دلان بر جان زدی
- M3:295 باز این در را رها کردی ز حرصگرد هر دکان همیگردی ز حرص
- M3:296 بر در آن منعمانِ چربدیگمیدوی بهر ثرید مرده ریگ
- M3:297 چربش اینجا دان که جان فربه شودکار نااومید اینجا به شود