بخش ۱۰۰ - در تقریر معنی توکل حکایت آن زاهد کی توکل را امتحان می‌کرد از میان اسباب و شهر برون آمد و از قوارع و ره‌گذر خلق دور شد و ببن کوهی مهجوری مفقودی در غایت گرسنگی سر بر سر سنگی نهاد و خفت و با خود گفت توکل کردم بر سبب‌سازی و رزاقی تو و از اسباب منقطع شدم تا ببینم سببیت توکل را

د توکل د معنی په تقریر کې د هغه زاهد کیسه چې له اسبابو او ښار څخه وتلی و، او له عامو لارو څخه لرې شوی و، او د یو لرې غر تر څنګ په خورا لوږه کې یې سر پر یوه تیږه ایښود او ویده شو. او له ځان سره یې وویل: ما پر تا توکل وکړ، د اسبابو جوړونکي او روزي ورکوونکي، او له اسبابو څخه مې ځان پرې کړ تر څو د توکل سببیت ووینم.