بخش ۱۱۸ - اشارت آمدن از غیب به شیخ کی این دو سال به فرمان ما بستدی و بدادی بعد ازین بده و مستان دست در زیر حصیر می‌کن کی آن را چون انبان بوهریره کردیم در حق تو هر چه خواهی بیابی تا یقین شود عالمیان را کی ورای این عالمیست کی خاک به کف گیری زر شود مرده درو آید زنده شود نحس اکبر در وی آید سعد اکبر شود کفر درو آید ایمان گردد زهر درو آید تریاق شود نه داخل این عالمست و نه خارج این عالم نه تحت و نه فوق نه متصل نه منفصل بی‌چون و بی چگونه هر دم ازو هزاران اثر و نمونه ظاهر می‌شود چنانک صنعت دست با صورت دست و غمزهٔ چشم با صورت چشم و فصاحت زبان با صورت زبان نه داخلست و نه خارج او نه متصل و نه منفصل والعاقل تکفیه الاشارة

له غیب څخه شیخ ته اشاره راغله چې دا دوه کاله دې زموږ په امر اخیستي او ورکړي. له دې وروسته یې ورکوه او لاس دې تر بسترې لاندې کړه چې هغه مو د ابو هریره د کڅوړې په څیر درته کړی، هر څه چې وغواړې، ومومې، ترڅو ټولو عالمیان وپوهیږي چې له دې نړۍ پرته بله نړۍ شته چې خاوره په لاس کې واخلې، سره زر شي، مړ ورته راشي، ژوندی شي، لوی بد نصیب ورته راشي، لوی نیکمرغه شي، کفر ورته راشي، ایمان شي، زهر ورته راشي، تریاق شي. نه د دې نړۍ دننه ده او نه د دې نړۍ بهر ده، نه لاندې او نه پورته، نه وصل او نه منفصل، بې کیفه او بې څنګه، هر دم له هغه څخه زرګونه اغیزې او نمونې څرګندیږي، لکه څنګه چې د لاس صنعت د لاس له صورت سره او د سترګو غمز د سترګو له صورت سره او د ژبې فصاحت د ژبې له صورت سره نه دننه ده او نه بهر ده، نه وصل ده او نه منفصل. او العاقل تکفیه الاشارة.