بخش ۱۴۵ - حکایت آن امیر کی غلام را گفت کی می بیار غلام رفت و سبوی می آورد در راه زاهدی بود امر معروف کرد زد سنگی و سبو را بشکست امیر بشنید و قصد گوشمال زاهد کرد و این قصد در عهد دین عیسی بود علیه‌السلام کی هنوز می حرام نشده بود ولیکن زاهد تقزیزی می‌کرد و از تنعم منع می‌کرد

د هغه امیر کیسه چې غلام ته یې وویل چې شراب راوړه. غلام لاړ او د شرابو یو لوښی یې راوړ. په لاره کې یو زاهد و، امر بالمعروف یې وکړ، یوه تیږه یې ووهله او لوښی یې مات کړ. امیر واورید او د زاهد د سزا ورکولو قصد یې وکړ. او دا قصد د عیسی علیه السلام د دین په وخت کې و چې شراب لاهم حرام نه وو، خو زاهد تقوا کوله او له آرامۍ څخه یې منع کوله.