بخش ۲۳ - حکایت آن اعرابی کی سگ او از گرسنگی می‌مرد و انبان او پر نان و بر سگ نوحه می‌کرد و شعر می‌گفت و می‌گریست و سر و رو می‌زد و دریغش می‌آمد لقمه‌ای از انبان به سگ دادن

د هغه عربي کیسه چې سپی یې له لوږې مړ کېده او کڅوړه یې له ډوډۍ ډکه وه او پر سپي یې ماتم کاوه او شعرونه یې ویل او ژړل او سر او مخ یې وهل او له کڅوړې څخه یې سپي ته یوه لقمه ورکولو ته زړه نه ښه کاوه