دفتر ۱ · 57 beyts
بخش ۱۶۶ - جواب گفتن امیر المؤمنین کی سبب افکندن شمشیر از دست چه بوده است در آن حالت
با این بخش گفتوگو کن — ask the Masnavi about this section
پرسش دلخواه دربارهٔ مثنوی… open Ask →- M1:3797 گفت من تیغ از پی حق میزنم بندهٔ حقم نه مامور تنم
- M1:3798 شیر حقم نیستم شیر هوا فعل من بر دین من باشد گوا
- M1:3799 ما رمیت اذ رمیتم در حراب من چو تیغم وان زننده آفتاب
- M1:3800 رخت خود را من ز ره بر داشتم غیر حق را من عدم انگاشتم
- M1:3801 سایهایام کدخداام آفتاب حاجبم من نیستم او را حجاب
- M1:3802 من چو تیغم پر گهرهای وصال زنده گردانم نه کشته در قتال
- M1:3803 خون نپوشد گوهر تیغ مرا باد از جا کی برد میغ مرا
- M1:3804 که نیم کوهم ز حلم و صبر و داد کوه را کی در رباید تند باد
- M1:3805 آنک از بادی رود از جا خسیست زانک باد ناموافق خود بسیست
- M1:3806 باد خشم و باد شهوت باد آز برد او را که نبود اهل نماز
- M1:3807 کوهم و هستی من بنیاد اوست ور شوم چون کاه بادم یاد اوست
- M1:3808 جز به باد او نجنبد میل من نیست جز عشق احد سرخیل من
- M1:3809 خشم بر شاهان شه و ما را غلام خشم را هم بستهام زیر لگام
- M1:3810 تیغ حلمم گردن خشمم زدست خشم حق بر من چو رحمت آمدست
- M1:3811 غرق نورم گرچه سقفم شد خراب روضه گشتم گرچه هستم بوتراب
- M1:3812 چون در آمد علتی اندر غزا تیغ را دیدم نهان کردن سزا
- M1:3813 تا احب لله آید نام من تا که ابغض لله آید کام من
- M1:3814 تا که اعطا لله آید جود من تا که امسک لله آید بود من
- M1:3815 بخل من لله عطا لله و بس جمله للهام نیم من آن کس
- M1:3816 وانچ لله میکنم تقلید نیست نیست تخییل و گمان جز دید نیست
- M1:3817 ز اجتهاد و از تحری رستهام آستین بر دامن حق بستهام
- M1:3818 گر همیپرم همیبینم مطار ور همیگردم همیبینم مدار
- M1:3819 ور کشم باری بدانم تا کجا ماهم و خورشید پیشم پیشوا
- M1:3820 بیش ازین با خلق گفتن روی نیست بحر را گنجایی اندر جوی نیست
- M1:3821 پست میگویم به اندازهٔ عقول عیب نبود این بود کار رسول
- M1:3822 از غرض حرم گواهی حر شنو که گواهی بندگان نه ارزد دو جو
- M1:3823 در شریعت مر گواهی بنده را نیست قدری وقت دعوی و قضا
- M1:3824 گر هزاران بنده باشندت گواه بر نسنجد شرع ایشان را به کاه
- M1:3825 بندهٔ شهوت بتر نزدیک حق از غلام و بندگان مسترق
- M1:3826 کین بیک لفظی شود از خواجه حر وان زید شیرین میرد سخت مر
- M1:3827 بندهٔ شهوت ندارد خود خلاص جز به فضل ایزد و انعام خاص
- M1:3828 در چهی افتاد کان را غور نیست وان گناه اوست جبر و جور نیست
- M1:3829 در چهی انداخت او خود را که من درخور قعرش نمییابم رسن
- M1:3830 بس کنم گر این سخن افزون شود خود جگر چه بود که خارا خون شود
- M1:3831 این جگرها خون نشد نه از سختی است غفلت و مشغولی و بدبختی است
- M1:3832 خون شود روزی که خونش سود نیست خون شو آن وقتی که خون مردود نیست
- M1:3833 چون گواهی بندگان مقبول نیست عدل او باشد که بندهٔ غول نیست
- M1:3834 گشت ارسلناک شاهد در نذر زانک بود از کون او حر بن حر
- M1:3835 چونک حرم خشم کی بندد مرا نیست اینجا جز صفات حق در آ
- M1:3836 اندر آ کآزاد کردت فضل حق زانک رحمت داشت بر خشمش سبق
- M1:3837 اندر آ اکنون که رستی از خطر سنگ بودی کیمیا کردت گهر
- M1:3838 رستهای از کفر و خارستان او چون گلی بشکف به سروستان هو
- M1:3839 تو منی و من توم ای محتشم تو علی بودی علی را چون کشم
- M1:3840 معصیت کردی به از هر طاعتی آسمان پیمودهای در ساعتی
- M1:3841 بس خجسته معصیت کان کرد مرد نه ز خاری بر دمد اوراق ورد
- M1:3842 نه گناه عمر و قصد رسول میکشیدش تا بدرگاه قبول
- M1:3843 نه بسحر ساحران فرعونشان میکشید و گشت دولت عونشان
- M1:3844 گر نبودی سحرشان و آن جحود کی کشیدیشان به فرعون عنود
- M1:3845 کی بدیدندی عصا و معجزات معصیت طاعت شد ای قوم عصات
- M1:3846 ناامیدی را خدا گردن زدست چون گنه مانند طاعت آمدست
- M1:3847 چون مبدل میکند او سیئات طاعتیاش میکند رغم وشات
- M1:3848 زین شود مرجوم شیطان رجیم وز حسد او بطرقد گردد دو نیم
- M1:3849 او بکوشد تا گناهی پرورد زان گنه ما را به چاهی آورد
- M1:3850 چون ببیند کان گنه شد طاعتی گردد او را نامبارک ساعتی
- M1:3851 اندر آ من در گشادم مر ترا تف زدی و تحفه دادم مر ترا
- M1:3852 مر جفاگر را چنینها میدهم پیش پای چپ چه سان سر مینهم
- M1:3853 پس وفاگر را چه بخشم تو بدان گنجها و ملکهای جاودان
❋