بخش ۶۸ - جواب گفتن هدهد طعنهٔ زاغ را

1. M1:1233 گفت ای شه بر من عور گدای قول دشمن مشنو از بهر خدای
2. M1:1234 گر به بطلانست دعوی کردنم من نهادم سر ببُر این گردنم
3. M1:1235 زاغ کو حکمِ قضا را منکرست گر هزاران عقل دارد کافرست
4. M1:1236 در تو تا کافی بود از کافران جای گَند و شهوتی چون کافِ ران
5. M1:1237 من ببینم دام را اندر هوا گر نپوشد چشم عقلم را قضا
6. M1:1238 چون قضا آید شود دانش بخواب مه سیه گردد بگیرد آفتاب
7. M1:1239 از قضا این تعبیه کی نادِرست از قضا دان کو قضا را مُنکرست

↓ download .txt ↓ JSON