بخش ۱۷۲ - بیان آنک نَحْنُ قَسَمْنا کی یکی را شهوت و قوت خران دهد و یکی را کیاست و قوت انبیا و فرشتگان بخشد سر ز هوا تافتن از سروریست ترک هوا قوت پیغامبریست تخمهایی کی شهوتی نبود بر آن جز قیامتی نبود

1. M5:4019 گر بُدش سستیِ نریِ خران بود او را مردی پیغامبران
2. M5:4020 ترک خشم و شهوت و حرص‌آوری هست مردی و رگ پیغامبری
3. M5:4021 نری خر گو مباش اندر رگش حق همی خواند الغ بگلربگش
4. M5:4022 مرده‌ای باشم به من حق بنگرد به از آن زنده که باشد دور و رد
5. M5:4023 مغز مردی این شناس و پوست آن آن برد دوزخ برد این در جنان
6. M5:4024 حفت الجنه مکاره را رسید حفت النار از هوا آمد پدید
7. M5:4025 ای ایاز شیر نر دیوکش مردی خر کم فزون مردی هش
8. M5:4026 آنچ چندین صدر ادراکش نکرد لعب کودک بود پیشت اینت مرد
9. M5:4027 ای به دیده لذت امر مرا جان سپرده بهر امرم در وفا
10. M5:4028 داستان ذوق امر و چاشنیش بشنو اکنون در بیان معنویش

↓ download .txt ↓ JSON