بخش ۸۱ - آمدن آن امیر نمام با سرهنگان نیم‌شب بگشادن آن حجرهٔ ایاز و پوستین و چارق دیدن آویخته و گمان بردن کی آن مکرست و روپوش و خانه را حفره کردن بهر گوشه‌ای کی گمان آمد چاه کنان آوردن و دیوارها را سوراخ کردن و چیزی نایافتن و خجل و نومید شدن چنانک بدگمانان و خیال‌اندیشان در کار انبیا و اولیا کی می‌گفتند کی ساحرند و خویشتن ساخته‌اند و تصدر می‌جویند بعد از تفحص خجل شوند و سود ندارد

The slandering emir arriving with his officers at midnight, opening Ayaz's chamber, seeing the sandal and fur coat hanging, and supposing it was a trick and a cover. Digging holes in every corner of the house where they suspected, bringing well-diggers, and piercing the walls, finding nothing, and becoming ashamed and despairing. Just as the suspicious and imaginative ones regarding the prophets and saints, who said they were sorcerers and self-made, seeking leadership, after investigation, they become ashamed and it avails them nothing.