دفتر ۶ · 45 beyts
بخش ۱۲۷ - رفتن قاضی به خانهٔ زن جوحی و حلقه زدن جوحی به خشم بر در و گریختن قاضی در صندوقی الی آخره
با این بخش گفتوگو کن — ask the Masnavi about this section
پرسش دلخواه دربارهٔ مثنوی… open Ask →- M6:4471 مکر زن پایان ندارد رفت شب قاضی زیرک سوی زن بهر دب
- M6:4472 زن دو شمع و نقل مجلس راست کرد گفت ما مستیم بی این آبخورد
- M6:4473 اندر آن دم جوحی آمد در بزد جست قاضی مهربی تا در خزد
- M6:4474 غیر صندوقی ندید او خلوتی رفت در صندوق از خوف آن فتی
- M6:4475 اندر آمد جوحی و گفت ای حریف ای وبالم در ربیع و در خریف
- M6:4476 من چه دارم که فدایت نیست آن که ز من فریاد داری هر زمان
- M6:4477 بر لب خشکم گشادستی زبان گاه مفلس خوانیم گه قلتبان
- M6:4478 این دو علت گر بود ای جان مرا آن یکی از تست و دیگر از خدا
- M6:4479 من چه دارم غیر آن صندوق کان هست مایهٔ تهمت و پایهٔ گمان
- M6:4480 خلق پندارند زر دارم درون داد واگیرند از من زین ظنون
- M6:4481 صورت صندوق بس زیباست لیک از عروض و سیم و زر خالیست نیک
- M6:4482 چون تن زراق خوب و با وقار اندر آن سله نیابی غیر مار
- M6:4483 من برم صندوق را فردا به کو پس بسوزم در میان چارسو
- M6:4484 تا ببیند مؤمن و گبر و جهود که درین صندوق جز لعنت نبود
- M6:4485 گفت زن هی در گذر ای مرد ازین خورد سوگند او که نکنم جز چنین
- M6:4486 از پگه حمال آورد او چو باد زود آن صندوق بر پشتش نهاد
- M6:4487 اندر آن صندوق قاضی از نکال بانگ میزد کای حمال و ای حمال
- M6:4488 کرد آن حمال راست و چپ نظر کز چه سو در میرسد بانگ و خبر
- M6:4489 هاتفست این داعی من ای عجب یا پریام میکند پنهان طلب
- M6:4490 چون پیاپی گشت آن آواز و بیش گفت هاتف نیست باز آمد به خویش
- M6:4491 عاقبت دانست کان بانگ و فغان بد ز صندوق و کسی در وی نهان
- M6:4492 عاشقی کو در غم معشوق رفت گرچه بیرونست در صندوق رفت
- M6:4493 عمر در صندوق برد از اندهان جز که صندوقی نبیند از جهان
- M6:4494 آن سری که نیست فوق آسمان از هوس او را در آن صندوق دان
- M6:4495 چون ز صندوق بدن بیرون رود او ز گوری سوی گوری میشود
- M6:4496 این سخن پایان ندارد قاضیش گفت ای حمال و ای صندوقکش
- M6:4497 از من آگه کن درون محکمه نایبم را زودتر با این همه
- M6:4498 تا خرد این را به زر زین بیخرد همچنین بسته به خانهٔ ما برد
- M6:4499 ای خدا بگمار قومی روحمند تا ز صندوق بدنمان وا خرند
- M6:4500 خلق را از بند صندوق فسون کی خرد جز انبیا و مرسلون
- M6:4501 از هزاران یک کسی خوشمنظرست که بداند کو به صندوق اندرست
- M6:4502 او جهان را دیده باشد پیش از آن تا بدان ضد این ضدش گردد عیان
- M6:4503 زین سبب که علم ضالهٔ مؤمنست عارف ضالهٔ خودست و موقنست
- M6:4504 آنک هرگز روز نیکو خود ندید او درین ادبار کی خواهد طپید
- M6:4505 یا به طفلی در اسیری اوفتاد یا خود از اول ز مادر بنده زاد
- M6:4506 ذوق آزادی ندیده جان او هست صندوق صور میدان او
- M6:4507 دایما محبوس عقلش در صور از قفس اندر قفس دارد گذر
- M6:4508 منفذش نه از قفس سوی علا در قفسها میرود از جا به جا
- M6:4509 در نبی ان استطعتم فانفذوا این سخن با جن و انس آمد ز هو
- M6:4510 گفت منفذ نیست از گردونتان جز به سلطان و به وحی آسمان
- M6:4511 گر ز صندوقی به صندوقی رود او سمایی نیست صندوقی بود
- M6:4512 فرجه صندوق نو نو منکرست در نیابد کو به صندوق اندرست
- M6:4513 گر نشد غره بدین صندوقها همچو قاضی جوید اطلاق و رها
- M6:4514 آنک داند این نشانش آن شناس کو نباشد بیفغان و بیهراس
- M6:4515 همچو قاضی باشد او در ارتعاد کی برآید یک دمی از جانش شاد
❋