دفتر ۶  ·  28 beyts

بخش ۹ - قصه‌ای هم در تقریر این

با این بخش گفت‌وگو کن — ask the Masnavi about this section

پرسش دلخواه دربارهٔ مثنوی… open Ask →
  1. M6:357 شرفه‌ای بشنید در شب معتمد برگرفت آتش‌زنه که آتش زند
  2. M6:358 دزد آمد آن زمان پیشش نشست چون گرفت آن سوخته می‌کرد پست
  3. M6:359 می‌نهاد آنجا سر انگشت را تا شود استارهٔ آتش فنا
  4. M6:360 خواجه می‌پنداشت کز خود می‌مرد این نمی‌دید او که دزدش می‌کشد
  5. M6:361 خواجه گفت این سوخته نمناک بود می‌مرد استاره از تریش زود
  6. M6:362 بس که ظلمت بود و تاریکی ز پیش می‌ندید آتش‌کشی را پیش خویش
  7. M6:363 این چنین آتش‌کشی اندر دلش دیدهٔ کافر نبیند از عمش
  8. M6:364 چون نمی‌داند دل داننده‌ای هست با گردنده گرداننده‌ای
  9. M6:365 چون نمی‌گویی که روز و شب به خود بی‌خداوندی کی آید کی رود
  10. M6:366 گرد معقولات می‌گردی ببین این چنین بی‌عقلی خود ای مهین
  11. M6:367 خانه با بنا بود معقول‌تر یا که بی‌بنا بگو ای کم‌هنر
  12. M6:368 خط با کاتب بود معقول‌تر یا که بی‌کاتب بیندیش ای پسر
  13. M6:369 جیم گوش و عین چشم و میم فم چون بود بی‌کاتبی ای متهم
  14. M6:370 شمع روشن بی‌ز گیراننده‌ای یا بگیرانندهٔ داننده‌ای
  15. M6:371 صنعت خوب از کف شل ضریر باشد اولی یا بگیرایی بصیر
  16. M6:372 پس چو دانستی که قهرت می‌کند بر سرت دبوس محنت می‌زند
  17. M6:373 پس بکن دفعش چو نمرودی به جنگ سوی او کش در هوا تیری خدنگ
  18. M6:374 هم‌چو اسپاه مغل بر آسمان تیر می‌انداز دفع نزع جان
  19. M6:375 یا گریز از وی اگر توانی برو چون روی چون در کف اویی گرو
  20. M6:376 در عدم بودی نرستی از کفش از کف او چون رهی ای دست‌خوش
  21. M6:377 آرزو جستن بود بگریختن پیش عدلش خون تقوی ریختن
  22. M6:378 این جهان دامست و دانه‌آرزو در گریز از دامها روی آر زو
  23. M6:379 چون چنین رفتی بدیدی صد گشاد چون شدی در ضد آن دیدی فساد
  24. M6:380 پس پیمبر گفت استفتوا القلوب گرچه مفتیتان برون گوید خطوب
  25. M6:381 آرزو بگذار تا رحم آیدش آزمودی که چنین می‌بایدش
  26. M6:382 چون نتانی جست پس خدمت کنش تا روی از حبس او در گلشنش
  27. M6:383 دم به دم چون تو مراقب می‌شوی داد می‌بینی و داور ای غوی
  28. M6:384 ور ببندی چشم خود را ز احتجاب کار خود را کی گذارد آفتاب

↓ download .txt ↓ JSON