M5:1426 — آخر از استاد باقی را بپرس / یا حریصان جمله کورانند و خرس

این بیت نتیجه‌گیری مولانا از داستان «خاتون و خر» است. خاتون فقط ظاهر عمل کنیزک را دید و از روی حرص و شهوت، بدون پرس‌وجو و فهم کامل، از او تقلید کرد. او «کدو» را که بخش پنهان و حیاتی ماجرا بود، ندید و هلاک شد. مولانا این داستان را به مثابهٔ تمثیلی برای شاگردان طریقت به کار می‌برد.

بسیاری از سالکان تازه‌کار، تنها ظاهر اعمال و کرامات یک استاد معنوی را می‌بینند (مانند ذکر گفتن، ریاضت کشیدن یا خوارق عادت) و با شتابزدگی و حرص، سعی در تقلید کورکورانه دارند. آن‌ها از «باقی» درس، یعنی از حکمت پنهان، شرایط، خطرات و جزئیات دقیقی که آن عمل را ایمن و مؤثر می‌سازد، غافل‌اند. این بیت یک هشدار جدی است: یا باید با فروتنی تمام مسیر را از راهنما و استاد بپرسی، یا باید بدانی که حرص و طمع، چشم و گوش بصیرتت را می‌بندد و تو را مانند حیوانات («خرس» در اینجا نماد حیوانیت بی‌فکر و غریزی است) به ورطهٔ هلاکت می‌کشاند. این تقلید ناقص، نه تنها به معرفت نمی‌انجامد، بلکه خطرناک و نابودکننده است.