Läs› Daftar 5› En berättelse som också svarar den deterministiske och bevisar fri vilja och riktigheten av bud och förbud, och förklarar att den deterministiskas ursäkt inte accepteras i någon religion eller någon tro, och inte leder till befrielse från straffet för den handling som har begåtts, precis som den deterministiska Iblis inte befriades när han sade: "eftersom du har förvillat mig." Och det lilla bevisar det stora.› Vers 3104
M5:3104 — دست و پای ما می آن واحدست / دست ظاهر سایه است و کاسدست
M5:3104
Betydelse · به زبانِ تو — Ditt språk · AI
اعمال و حرکات حقیقی انسانِ مست از بادهٔ الهی، ناشی از ارادهٔ خداوند است و این دست و پای جسمانی فقط سایهای بیجان و ابزاری در دست آن قدرت برتر است.
این بیت در ادامهٔ بحث جبر و اختیار، به حالتی خاص از فنای ارادهٔ انسانی در ارادهٔ الهی اشاره دارد. مولانا توضیح میدهد که وقتی انسان از «جام حق» سرمست میشود و به مقام «بیخودی» میرسد، دیگر اختیار فردی او مطرح نیست. در این مرتبه، دست و پای او که نماد افعال و کردار اوست، مستقیماً توسط آن «شراب واحد» (می آن واحد) که همان اراده و عشق الهی است، به حرکت درمیآید.
در مقابل این دست و پای حقیقی و معنوی، دست و پای ظاهری و جسمانی ما (دست ظاهر) تنها «سایه»ای از آن حقیقت است. سایه اصالتی از خود ندارد و تابع صاحب سایه است. همچنین این ابزار جسمانی در قیاس با قدرت بیکران الهی، «کاسد» یعنی بیرونق، ناکارآمد و کند است. بنابراین، انسانی که به این مقام رسیده، در اعمال خود معذور است، زیرا فاعل حقیقی دیگر «منِ» او نیست، بلکه خودِ حق است که از طریق او عمل میکند. این همان مقامی است که در آن، جبر نه یک بهانه برای گریز از مسئولیت، بلکه توصیف یک واقعیت معنوی والاست.
- می آن واحد
- شراب یکتا؛ استعاره از عشق، اراده یا تجلی خداوند واحد که انسان را از خود بیخود میکند.
- کاسد
- بیرونق، بیارزش، از کار افتاده.
Diskussion — Fråga om denna beyt — besvarad från Masnavi, med varje vers citerad
Ditt samtal stannar på denna enhet om du inte väljer att dela det.
Vad läsare har frågat0
Inga frågor har delats ännu — din kan bli den första.