غزل شمارهٔ ۱۰۴۲

✦ Hela ghazalens mening

Öppna en beyt för dess egen sida — återgivning, kommentar, svåra ord.

1. G1042:1 منم از جان خود بیزار بیزاراگر باشد تو را از بنده آزار
2. G1042:2 مرا خود جان و دل بهر تو بایدکه قربان تو باشد ای نکوکار
3. G1042:3 ز آزار دلت گرچه نگوییدرون جان من پیداست آثار
4. G1042:4 بهار از من بگردد چون ندانمچو در دل جای گلشن پر شود خار
5. G1042:5 گناهم پیش لطفت سجده آردکه ای مسجود جان زنهار زنهار
6. G1042:6 گنه را لطف تو گوید که تا کیگنه گوید بدو کاین بار این بار
7. G1042:7 تن و جانی که خاک تو نباشدتن او سله باشد جان او مار
8. G1042:8 تو خورشیدی و مرغ روز خواهیچو مرغ شب بیاید نبودش بار
9. G1042:9 چو برگیری تو رسم شب ز عالمچه پرها برکند مرغ شب ای یار
10. G1042:10 به حق آن که لطف تو جهانستکه آن جا گم شود این چرخ دوار
11. G1042:11 به چشم جان چه دریا و چه صحرادر آن عالم چه اقرار و چه انکار
12. G1042:12 به تنگی درفتد هرک از تو ماندفروکن دست و او را زود بردار
13. G1042:13 به قصد از شمس تبریزی نگردمچگونه زهر نوشد مرد هشیار

ganjoor: sh1042 · public domain