غزل شمارهٔ ۱۵۸۴

✦ Hela ghazalens mening

Öppna en beyt för dess egen sida — återgivning, kommentar, svåra ord.

1. G1584:1 هر که گوید کان چراغ دیده‌ها را دیده‌امپیش من نه دیده‌اش را کامتحان دیده‌ام
2. G1584:2 چشم بد دور از خیالش دوشمان بس لطف کردمن پس گوش از خجالت تا سحر خاریده‌ام
3. G1584:3 گرچه او عیار و مکار است گرد خویشتناز میان رخت او من نقدها دزدیده‌ام
4. G1584:4 پای از دزدی کشیدم چونک دست از کار شدزانک دزدی دزدتر از خویشتن بشنیده‌ام
5. G1584:5 جمله مرغان به پر و بال خود پریده‌اندمن ز بال و پر خود بی‌بال و پر پریده‌ام
6. G1584:6 من به سنگ خود همیشه جام خود بشکسته‌اممن به چنگ خود همیشه پرده‌ام بدریده‌ام
7. G1584:7 من به ناخن‌های خود هم اصل خود برکنده‌اممن ز ابر چشم خود بر کشت جان باریده‌ام
8. G1584:8 ای سیه دل لاله بر کشتم چرا خندیده‌اینوبهارت وانماید آنچ من کاریده‌ام
9. G1584:9 چون بهارم از بهار شمس تبریزی خدیواز درونم جمله خنده وز برون زاریده‌ام

ganjoor: sh1584 · public domain