غزل شمارهٔ ۱۸۱۱

✦ Hela ghazalens mening

Öppna en beyt för dess egen sida — återgivning, kommentar, svåra ord.

1. G1811:1 خوش می گریزی هر طرف از حلقه ما نی مکنای ماه برهم می زنی عهد ثریا نی مکن
2. G1811:2 تو روز پرنور و لهب ما در پی تو همچو شبهر جا که منزل می کنی آییم آن جا نی مکن
3. G1811:3 ای آفتابی در حمل باغ از تو پوشیده حللبی تو بماند از عمل در زخم سرما نی مکن
4. G1811:4 ای آفتابت دایه‌ای ما در پیت چون سایه‌ایای دایه بی‌الطاف تو ماندیم تنها نی مکن

ganjoor: sh1811 · public domain