غزل شمارهٔ ۲۲۳۹

✦ Hela ghazalens mening

Öppna en beyt för dess egen sida — återgivning, kommentar, svåra ord.

1. G2239:1 رفتم به کوی خواجه و گفتم که خواجه کوگفتند خواجه عاشق و مست است و کو به کو
2. G2239:2 گفتم فریضه دارم آخر نشان دهیدمن دوستدار خواجه‌ام آخر نیم عدو
3. G2239:3 گفتند خواجه عاشق آن باغبان شده‌ستاو را به باغ‌ها جو یا بر کنار جو
4. G2239:4 مستان و عاشقان بر دلدار خود روندهر کس که گشت عاشق رو دست از او بشو
5. G2239:5 ماهی که آب دید نپاید به خاکدانعاشق کجا بماند در دور رنگ و بو
6. G2239:6 برف فسرده کو رخ آن آفتاب دیدخورشید پاک خوردش اگر هست تو به تو
7. G2239:7 خاصه کسی که عاشق سلطان ما بودسلطان بی‌نظیر وفادار قندخو
8. G2239:8 آن کیمیای بی‌حد و بی‌عد و بی‌قیاسبر هر مسی که برزد زر شد به ارجعوا
9. G2239:9 در خواب شو ز عالم وز شش جهت گریزتا چند گول گردی و آواره سو به سو
10. G2239:10 ناچار می برندت باری به اختیارتا پیش شاه باشدت اعزاز و آبرو
11. G2239:11 گر ز آنک در میانه نبودی سرخریاسرار کشف کردی عیسیت مو به مو
12. G2239:12 بستم ره دهان و گشادم ره نهانرستم به یک قنینه ز سودای گفت و گو

ganjoor: sh2239 · public domain