غزل شمارهٔ ۲۷۰۸

✦ Hela ghazalens mening

Öppna en beyt för dess egen sida — återgivning, kommentar, svåra ord.

1. G2708:1 تو هر روزی از آن پشته برآییکنی مر تشنه جانان را سقایی
2. G2708:2 تو هر صبحی جهان را نور بخشیکه جان جان خورشید سمایی
3. G2708:3 مباد آن روز کز تو بازمانددو دیده‌ای چراغ و روشنایی
4. G2708:4 تو دریایی و می‌گویی جهان رادرآ در من بیاموز آشنایی
5. G2708:5 لب و لنج کفوری را دریدیبدان دریای امواج عطایی
6. G2708:6 گشادی چشم و گوش خاکیان راهمه حیران که چون بر می‌گشایی
7. G2708:7 گلوی جان بسوزید از حلاوتچنین شیرین چنین حلوا چرایی
8. G2708:8 اگر چون آسیا گردم شب و روزز تو باشد که آب آسیایی
9. G2708:9 وگر این آسیا جوید سکونتز چرخ تو نمی‌یابد رهایی
10. G2708:10 هر آن سنگی که در چرخش کشیدیبیابد کان بیابد کیمیایی
11. G2708:11 به تو جنبد جهان جان جهانیاگر چه او نداند که کجایی

ganjoor: sh2708 · public domain