غزل شمارهٔ ۳۱۹۵

✦ Hela ghazalens mening

Öppna en beyt för dess egen sida — återgivning, kommentar, svåra ord.

1. G3195:1 درهم شکن چو شیشه خود را، چو مست جامیبد نام عشق جان شو، اینست نیکنامی
2. G3195:2 پرذوق، چون صراحی بنشین، اگر نشینیکن کالقدح مذیقا للقوم فی‌القیام
3. G3195:3 عقل تو پای‌بندی، عشق تو سربلندیالعقل فی‌الملام والعشق فی‌المدام
4. G3195:4 الدیک فی صیاح، واللیل فی انهزاموالصبح قد تبدی فی مهجةالضلام
5. G3195:5 معشوق غیر ما، نی، جز که خون ما، نیهم جان کند رئیسی، هم جان کند غلامی
6. G3195:6 دل را کباب کردی، خون را شراب کردییا من فداک روحی یا سیدالانام
7. G3195:7 ز اندیشه شو پیاده، تا بر خوری ز بادهمن راوق قدیم، مستکمل‌القوام
8. G3195:8 مستفعلن فعولن، آتش مکن مجوشانزیرا کمال آمد، دیگر نماند خامی
9. G3195:9 می‌گو تو هرچه خواهی، فرمان‌روا و شاهیسلمت یا عزیزی، یا صاحب‌السلام
10. G3195:10 باده چو با خیزان، چون پشه غم‌گریزانلا تعذلوا السکارا افدیکم کرامی
11. G3195:11 تبریز شاد بادا، ز اشراق شمس دینمفالشمس حیث تجری للمشرقین حامی

ganjoor: sh3195 · public domain