غزل شمارهٔ ۵۳۵

✦ Hela ghazalens mening

Öppna en beyt för dess egen sida — återgivning, kommentar, svåra ord.

1. G535:1 سودای تو در جوی جان چون آب حیوان می‌رودآب حیات از عشق تو در جوی جویان می‌رود
2. G535:2 عالم پر از حمد و ثنا از طوطیان آشنامرغ دلم بر می‌پرد چون ذکر مرغان می‌رود
3. G535:3 بر ذکر ایشان جان دهم جان را خوش و خندان دهمجان چون نخندد چون ز تن در لطف جانان می‌رود
4. G535:4 هر مرغ جان چون فاخته در عشق طوقی ساختهچون من قفس پرداخته سوی سلیمان می‌رود
5. G535:5 از جان هر سبحانیی هر دم یکی روحانییمست و خراب و فانیی تا عرش سبحان می‌رود
6. G535:6 جان چیست خم خسروان در وی شراب آسمانزین رو سخن چون بیخودان هر دم پریشان می‌رود
7. G535:7 در خوردنم ذوقی دگر در رفتنم ذوقی دگردر گفتنم ذوقی دگر باقی بر این سان می‌رود
8. G535:8 میدان خوش است ای ماه رو با گیر و دار ما و توای هر که لنگست اسب او لنگان ز میدان می‌رود
9. G535:9 مه از پی چوگان تو خود را چو گویی ساختهخورشید هم جان باخته چون گوی غلطان می‌رود
10. G535:10 این دو بسی بشتافته پیش تو ره نایافتهدر نور تو دربافته بیرون ایوان می‌رود
11. G535:11 چون نور بیرون این بود پس او که دولت بین بودیا رب چه باتمکین بود یا رب چه رخشان می‌رود

ganjoor: sh535 · public domain