غزل شمارهٔ ۷۰۳

✦ Hela ghazalens mening

Öppna en beyt för dess egen sida — återgivning, kommentar, svåra ord.

1. G703:1 آن کس که ز جان خود نترسداز کشتن نیک و بد نترسد
2. G703:2 وان کس که بدید حسن یوسفاز حاسد و از حسد نترسد
3. G703:3 آن کس که هوای شاه دارداز لشکر بی‌عدد نترسد
4. G703:4 آخر حیوان ز ذوق صحبتاز جفته و از لگد نترسد
5. G703:5 آن کس که سعادت ازل دیداز عاقبت ابد نترسد
6. G703:6 چون کوه احد دلی ببایدتا او ز جز احد نترسد
7. G703:7 مرغی که ز دام نفس خود رستهر جای که برپرد نترسد
8. G703:8 هر جای که هست گنج گنجستکشته احد از لحد نترسد
9. G703:9 هر جانوری کز اصل آبستگر غرقه شود عمد نترسد
10. G703:10 هر تن که سرشته بهشتستبر دوزخ برزند نترسد
11. G703:11 وان را که مدد از اندرونستزین عالم بی‌مدد نترسد
12. G703:12 از ابلهیست نی شجاعتگر جاهل از خرد نترسد
13. G703:13 خود سر نبدست آن خسی راکز عشق تو پا کشد نترسد
14. G703:14 این مایه لعنتست کابلهدل‌های شهان خلد نترسد
15. G703:15 هم پرده خویش می‌درد کوپرده من و تو درد نترسد
16. G703:16 پازهر چو نیستش چرا اوزهر دنیا خورد نترسد
17. G703:17 در حضرت آن چنان رقیبیدر شاهد بنگرد نترسد
18. G703:18 زنهار به سر برو بدان رهکان جا دلت از رصد نترسد
19. G703:19 صراف کمین درست و آن دزداز کیسه درم برد نترسد
20. G703:20 آن جا گرگان همه شبانندآن جا مردی ز صد نترسد
21. G703:21 آن جا من و تو و او نباشدچون وام ز خود ستد نترسد
22. G703:22 هرگز دل تو ز تو نرنجدهرگز ذقنت ز خد نترسد
23. G703:23 گلشن ز بهار و باغ سوسنوز سرو لطیف قد نترسد
24. G703:24 چون گل بشکفت و روی خود دیدزان پس ز قبول و رد نترسد
25. G703:25 بس کن هر چند تا قیامتاین بحر گهر دهد نترسد

ganjoor: sh703 · public domain