غزل شمارهٔ ۱۰۳۹

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1039:1 بگرد فتنه می‌گردی دگربارلب بامست و مستی هوش می‌دار
2. G1039:2 کجا گردم دگر کو جای دیگرکه ما فی الدار غیر الله دیار
3. G1039:3 نگردد نقش جز بر کلک نقاشبگرد نقطه گردد پای پرگار
4. G1039:4 چو تو باشی دل و جان کم نیایدچو سر باشد بیاید نیز دستار
5. G1039:5 گرفتارست دل در قبضه حقگرفته صعوه را بازی به منقار
6. G1039:6 ز منقارش فلک سوراخ سوراخز چنگالش گران جانان سبکبار
7. G1039:7 رها کن این سخن‌ها را ندا کنبه مخموران که آمد شاه خمار
8. G1039:8 غم و اندیشه را گردن بریدندکه آمد دور وصل و لطف و ایثار
9. G1039:9 هلا ای ساربان اشتر بخواباناز این خوشتر کجا باشد علف زار
10. G1039:10 چو مهمانان بدین دولت رسیدندبیا ای خازن و بگشای انبار
11. G1039:11 شب مشتاق را روزی نیایدچنین پنداشتی دیگر مپندار
12. G1039:12 خمش کن تا خموش ما بگویدویست اصل سخن سلطان گفتار

ganjoor: sh1039 · public domain