غزل شمارهٔ ۱۰۴۴

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1044:1 به ساقی درنگر در مست منگربه یوسف درنگر در دست منگر
2. G1044:2 ایا ماهی جان در شست قالبببین صیاد را در شست منگر
3. G1044:3 بدان اصلی نگر کغاز بودیبه فرعی کان کنون پیوست منگر
4. G1044:4 بدان گلزار بی‌پایان نظر کنبدین خاری که پایت خست منگر
5. G1044:5 همایی بین که سایه بر تو افکندبه زاغی کز کف تو جست منگر
6. G1044:6 چو سرو و سنبله بالاروش کنبنفشه وار سوی پست منگر
7. G1044:7 چو در جویت روان شد آب حیوانبه خم و کوزه گر اشکست منگر
8. G1044:8 به هستی بخش و مستی بخش بگرومنال از نیست و اندر هست منگر
9. G1044:9 قناعت بین که نرست و سبک روبه طمع ماده آبست منگر
10. G1044:10 تو صافان بین که بر بالا دویدندبه دردی کان به بن بنشست منگر
11. G1044:11 جهان پر بین ز صورت‌های قدسیبدان صورت که راهت بست منگر
12. G1044:12 به دام عشق مرغان شگرفندبه بومی که ز دامش رست منگر
13. G1044:13 به از تو ناطقی اندر کمین هستدر آن کاین لحظه خاموشست منگر

ganjoor: sh1044 · public domain