غزل شمارهٔ ۱۱۹۱

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1191:1 ماییم فداییان جانبازگستاخ و دلیر و جسم پرداز
2. G1191:2 حیفست که جان پاک ما راباشد تن خاکسار انباز
3. G1191:3 ز آغاز همه به آخر آیندز آخر برویم ما به آغاز
4. G1191:4 هین باز پرید جمله یارانشه باز بکوفت طبل شهباز
5. G1191:5 شش سوی مپر بپر از آن سوکاندر دل تو رسید آواز
6. G1191:6 هان ای دل خسته نقل ما راروزی دو سه ماندست می‌ساز
7. G1191:7 گر خواری وگر عزیزی این جازان سوست بقا و ملک و اعزاز
8. G1191:8 مگشای پر سخن کز آن سوبی‌پر باشد همیشه پرواز
9. G1191:9 پوست سخنست اینچ گفتماز پوست کی یافت مغز آن راز

ganjoor: sh1191 · public domain