غزل شمارهٔ ۱۱۹۷

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G1197:1 اگر آتش است یارت تو بُرو در او هَمی سوزبه شبِ فراق سوزان تو چو شمع باش تا روز
2. G1197:2 تو مخالفت همی کِش، تو موافقت همی کُنچو لباسِ تو دَرانَند، تو لباسِ وصل می‌دوز
3. G1197:3 به مُوافقت بیابد، تَن و جان سماعِ جانیز رباب و دَف و سُرنا و زِ مطربان دَرآموز
4. G1197:4 به میانِ بیست مُطرب، چو یکی زَنَد مخالفهمه گم کُنند رَه را چو ستیزه شد قَلاوز
5. G1197:5 تو مگو همه به جنگند و زِ صلح من چه آیدتو یکی نِه‌ای هزاری، تو چراغِ خود برافروز
6. G1197:6 که یکی چراغِ روشن زِ هزار مُرده بهترکه بِهْ است یک قَدِ خوش زِ هزار قامتِ کوز

ganjoor: sh1197 · public domain